13 Ekim 2009

Lookin' back.. part-2

Aksiyon demiştim di mi? Pek aksiyonluk bişe yok aslında.. En son doğum günümde kaldık..

Doğum günümle beraber hakketen yaşlandım sanırım. Biraz daha ağırlık, biraz daha umursamazlık, biraz daha az konuşma ve biraz daha aksilik geldi sanırım bana.. Doğum günümden sonra olması lazım bi tatil yaptık doğum günümdeki tayfayla. Normalde böle çok motivasyonla, şöle olcak böle olcak olması gereken tatilden en büyük beklentim kafa dağıtıp dinlenmekti. Amacıma da ulaştım. Bu tavrım ortamı eğlendiren Tt'yi bekleyen arkadaşlarımı rahatsız etti tabi ama kendi dertlerinden benimle ilgili dertlerini çok da iplemediler. Gördüm ki o grup çok da grup olamamıştı, çünkü herkesin farklı beklentileri vardı ve hiçbiri uzlaşma taraftarı diildi. Çok da iplemedim, insanları birbiriyle kaynaştırmak eskiden yapacağım bi işti. Artık hepimiz eşşek kadar adamdık ve herkes kendi sorununu çözebilirdi.

Ben mesela kendiminkini çözdüm, daha doğrusu kendiliğinden çözüldü (hakkaten hiç bişi yapmamak bazen sorununuzun çözümü olabiliyomuş). Şöleki o ortamdaki arkadaşlardan biri sürekli kendisine değer vermediğimden yakınıyodu. Bi gün tepkisinin sertliğini (ve zamanını, şöle oluyo kendisiyle iki gün önce bi arkadaşımızın ankaraya gelişi vesilesiyle dışarı çıktık (bu arada kendisi hiç aranmamaktan yakınıyodu) ve hani aktiviteye dahil olmasını ben önermesem orda olmayacaktı, yine bi kaç gün öncesinde de benim bir arkadaşımın partisine yine benim vesilemle çağrılmış olması gibi unsurları unutup, bahsi geçen günde bi arkadaşımla buluşmuşken beni arayıp kendisini nie çağırmadığımla ilgili sitemlerde bulunup telefonu yüzüme kapattı) ayarlayamayıp beni kızdırdı. Bende her kızgın olduğum durumda yaptığım gibi bu konuyla ilgili hiç bişi yapmamaya karar verdim. Böylelikle Tt'nin görüşmedikleri listesini 1+1 (kendisiyle bi sorunum yoktu ama doğal olarak kendisine yakın gördüğü arkadaşını tercih eden başka bi arkadaşla da artık görüşmüyoruz) kişi eklenmiş oldu.

Saçma sapan görünüyo, illa detaylandır Tt diyenler için, bir; insanların özel hayatı olabilir, istediğimle tek başıma buluşup istediğimle grup aktivitesi düzenleyebilirim, kimse karışamaz. iki; hiç bi suçum yokken (ki aradığında yalan söyleyip çağırmasaydım suçlanabilirdim ama çağırma fırsatı bile vermediğinden (direk kapattı) çağırılmadı) azarlandığımda sinirlenirim, kızarım, kızdığımda alttan almam, bi de bu olay çözülmeden sinirim geçerse gurura bağlar, s_ksen geri adım atmam. Böle bi olayla öz kardeşimle (Eto'yla) bir yıl kadar konuşmadım, yüzüne bile bakmadım. Üç; bi olayın birden fazla yaşanmamasını tercih ederim, bu arkadaşla daha önce de benzer bi durumda kalıp tartışmıştık (o zaman başka arkadaşlarımı koruma maksadıyla suçu kendi üzerime aldığım için tatlıya bağlanmıştı) ve bu tip bi durumda kalmamamız için kendisini uyarmıştım, olmadı. Bu üç unsurun etkileri doğrultusunda düşünülüp hakkımda yargıya varılırsa daha mutlu olurum.

Bu arada bu vesileyle, en iyi arkadaşımın beni kararlarımı yargılamadan sadece onları kabul ederek ve kendini de buna göre adapte eden arkadaşlarım olduğunu gördüm. Olayların tartışmasını her zaman yaparım ve haksız olduğumun düşünüldüğü yerleri dinlemek ve kendimi savunmakla ilgili durumlara her zaman varım. Ama olayda haklı olduğumu söyleyip, sonucunda yaptığım hareketleri anlayamıyosanız, sadece öyle kabul edin. Görüşmek istemediğim insanlarla aynı ortamda bulunmuyorum ve bulunmiycam. Bunu daha önceki yazılarımda açıklamış olmalıyım, durduk yere problem yaşamayalım isterim. Barıştırma faaliyetleri ise arada sizi de götürebilir, onun için yapmayın..

Bu olayda arada geçen sürede aklımda kalan son olaydır. Çok uzadığı ve sıkıcı olduğunu düşündüğüm için bu kısmı kesip yeni Tt ile ilgili kısımlara geçme hevesindeyim. Unuttuğum bişeyi hatırlatıp bu kısma ekleme de yapabilirsiniz. Bi kısım olaylar kafamda fazla taze oldukları için daha direkt bi anlatım izledim. Umarım diğer yazılarımda eski tarzımı yakalayabilirim.

Geçmiş geçmiştir, önümüze bakalım..
Öperim hepinizi..
--
Tutku Tuzlu
Tt "ReLoaded"
--
PS: Ha bide hırsız girdi bize. Artık foto makinem yok, annemim laptopi yok, bi ext. hard disk almıştım o yok, bu yok. Ama cana geliceğine mala gelsin tabi. Unutmuştum, şimdi hatırladım. İnsanı değiştiren tecrübelerdendir bu arada. Özellikle Eto çok etkilendi ama atlattık sanırım. Herşey normale döndü. O zaman bana destek olan insanlara da ayrıca teşekkür ederim.

Hiç yorum yok: