Lately on Tt...

Selam Günlük,

Klasik bir "Canım sıkılıyor, canım" postuyla daha karşındayım. Uzun zamandır şöyle rahat rahat içimi dökemiyordum, aklıma sen geldin. Günlük modunu çoktan geçtiğimizin farkındayım ama yine de ihtiyacım olduğunda burada olduğunu bilmek güzel.

Özel hayatla başlayalım. Beş buçuk yıldır beraber olduğum sevgilim, onun istediği gibi olması için elimden geldiğince yardımcı olduğum ve nice fedakarlık yaptığım, hatta oluşmasında ana unsurlardan biri olduğum kariyeri için benden ayrıldı. Normalde canım sıkkın olduğunda başka hiçbişey yapmasa da, sarılır, omzumda yatar, içime huzur doldururdu. Artık yok. Hayır işin acı tarafı, kariyerin mi ben mi gibi bir durum söz konusu değil. Sadece kariyerine ekstra katkı yapacak bir şeyden vazgeçip, o süreyi benle paylaşmasını istediğim için. Üzücü be günlük.

Kariyer demişken benimkine gelelim. Aslında bir kaç hafta önce, umut dolu ve mutluydum. Daha önce paylaştığım gibi bir Geek sitesinde yazarlığa başladım, herşey çok keyifli gidiyor, hatta ilerde bu işten para kazanabileceğim konusunda taahhüt de almış, oradan aldığım gazla keyif aldığım başka şeylerden para kazanabilir miyim diye hayaller ve planlar içerisindeydim. Sonra iki hafta önce hiç istemediğim, sevmediğim, ilgilenmediğim, ailemin isteğiyle başvurduğum bir işin mülakatına girdim ve doğal olarak ertesi gün beni işe aldılar. İki haftadır onun eğitimlerine gidiyorum. Yani kariyer açısından da artık gelecekle ilgili umutlarımı da tüketmekteyim. Kendime bunun geçici olduğunu, ileriye yönelik yatırım olduğunu söylesem de içten içe ya bunu da batırıp yine yenilgiyle karşılaşıcağımı ya da bu sevmediğim işte sıkışıp bir sürü yılımı daha çöpe atacağımı biliyorum.

Bir diğer nokta da, tüm hayatımı geçirdiğim Bahçeli'den ayrılıyor olmam. Mantık yine galip geldi ve ailemle birlikte çayyoluna taşınıyorum.Çayyolunun Bahçeliden en büyük farkı, zaten kısıtlı olan halimin artık konum itibariyle de daha izole bir hale gelecek olması. Yani arkadaşlarım aradığında beş dakikaya ordayım diyemeyeceğim gibi, bir de araçla oradan ayrılmak durumunda olmam sebebiyle alkol almak ve dönüş vaktiyle ilgili de sıkıntılar yaşayacağım. Süper di mi?

Basit şeylerden mutlu olmaya çalışan bir insan olarak, şu içinde bulunduğum durumdan birşeyler çıkaramaz konumdayım. Yine yazı yazarak teselli bulmaya çalışsam da, yorgunluktan onu bile istediğim randımanda yapamıyorum.

Böyle işte günlük. Dibe batmış ve kurtulmak için mucize beklemekteyim. İlerde bir ışık var mı? Buradan görünmüyor...
--
Tutku Tuzlu
Tt "Into the Deep"
--